پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

عباس عبدی نوشت: بازنگری در فلسفه جرم تحلیل ویژه سیاسی

عباس عبدی نوشت: بازنگری در فلسفه جرم

  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
عباس عبدی نوشت: بازنگری در فلسفه جرم
٣٠
٠
اعتماد / متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
عباس عبدی| خبرگزاری قوه قضاییه اعلام کرد که «سرپرست این دادسرا از شهروندان اخلاق‌مدار تهرانی خواسته است که به محض مشاهده هرگونه «کشف حجاب در خودرو»، «کشف حجاب یا سرو مشروبات یا برگزاری مراسم مختلط رقص در اماکنی همچون سفره‌خانه، کافه، رستوران، مراکز خرید، باغ تالار و...»، «اطلاع از برگزاری پارتی‌های شبانه یا خانه‌های فساد و فحشا»، «انتشار مطالب خلاف عفت در اینستاگرام و...» موضوع را پس از جمع‌آوری مستندات لازم با ذکر کامل مشخصات محل و زمان وقوع جرم به شماره ....... در پیام‌رسان‌های سروش، ایتا و... ارسال نمایند.» پس از انتشار این خبر واکنش‌هایی در نقد آن دیده شد. عموم آنها بر این محور قرار داشت که چرا مردم را در برابر مردم قرار می‌دهید؟ یا اگر از این امکان سوءاستفاده شود چه کسی مسوول است؟ یا چرا مردم را وادار به سرک کشیدن به امور دیگران می‌کنیم؟ و این منشأ اختلال فرهنگی خواهد شد و از این قبیل نقدها که نوشتند. به گمان من این نقدها مشکل را حل نمی‌کند. چرا؟ به این دلیل روشن که اگر همین دستورالعمل یا امکان را برای گزارش دزدی، اختلاس، قتل، رشوه یا مسائلی از قبیل گران‌فروشی و احتکار صادر کنند، بعید می‌دانم که کسی با آن مخالفت کند. احتمالا تایید هم خواهند کرد. به نظر بنده مشکل جای دیگری است که باید قدری روشن‌تر درباره آن سخن گفت. مبنای فعل یا ترک فعلی که مطابق قانون جرم محسوب و برای آن مجازات تعیین می‌شود، چیست؟ اگر کسی در خیابان یا در هر جای دیگری فردی را بکشد، هر کس که شاهد ماجرا باشد، فورا به پلیس اطلاع می‌دهد و حاضر است در دادگاه نیز به آنچه دیده شهادت دهد. زیرا قتل نه تنها به لحاظ رسمی و قانونی جرم شناخته شده است، بلکه در وجدان عمومی جامعه نیز جرم و شایسته محکومیت است.
همه می‌دانند که کشتن یک نفر به منزله کشتن جامعه است و در واقع قتل هر کسی، قتل من و شما نیز هست. ما در دفاع از جامعه و خودمان قتل را محکوم می‌کنیم و قاتل را به نیروی انتظامی و قضایی معرفی می‌کنیم. بنابراین اصولا نیازی به این توصیه‌ها نیست. اگر رفتاری از نظر قانون جرم است و مردم نیز آن را جرم بدانند، بطور طبیعی قریب به اتفاق مردم در برابر آن رفتار واکنش نشان می‌دهند و خودشان پلیس را در جریان قرار می‌دهند. اگر به هر دلیلی یک رفتار در قانون جرم شناخته شود ولی مردم آن را جرم ندانند، قضیه تفاوت خواهد کرد. توجه کنیم که جرم ندانستن یک رفتار به منزله خوب بودن آن رفتار نیست. برای مثال دروغگویی در ایران جرم نیست، در حالی که عمل بسیار زشتی است. اگر کسی دروغ بگوید ما از آن متنفر می‌شویم ولی به پلیس اطلاع نمی‌دهیم. یا در مورد حجاب، افراد زیادی هستند که طرفدار سفت و سخت حجاب هستند، و بی‌حجابی را قبول ندارند، ولی به لحاظ عرف اجتماعی و در حد متعارف آن را جرم نمی‌دانند، هرچند به لحاظ رسمی و قانونی جرم است و آنها حاضر نمی‌شوند که در این مورد اقدام به خبرچینی کنند، یا مثلا شادی‌های دسته‌جمعی از این نوع است که افراد بسیاری وارد این برنامه‌ها نمی‌شوند ولی آن را زشت نمی‌دانند یا محکوم نمی‌کنند. حتی اگر زشت هم بدانند آن را جرم که شایسته مجازات باشد و نظم اجتماعی را مختل کند نمی‌دانند. عینا این مساله درباره ماهواره رخ داد. بودند کسانی که ماهواره نداشتند و از آن استفاده نمی‌کردند ولی حاضر نشدند با قانون جرم‌انگاری ماهواره همکاری کنند. از سوی دیگر جرم به معنای واقعی فعل یا ترک فعلی است که به لحاظ تکرار خیلی محدود و معدود باشد. اگر قرار باشد ماده و تبصره مربوط به حجاب را چنان که نوشته شده اجرا کنند، روزانه صدها هزار نفر از زنان مشمول آن خواهند شد و هیچ فعل یا ترک فعلی را نمی‌توان جرم معرفی کرد که تا این حد از مردم مشمول متهمان آن شوند. تنها مشکلی که می‌ماند این است که حد و حدود این وضع را چگونه باید تعیین کرد؟ به نظر می‌رسد که بازگشت به فلسفه جرم و مجازات در قانون مجازات عمومی راه‌حل است. مبنای جرم‌انگاری باید نظم و عفت عمومی باشد. حد و حدود این را می‌توان از طریق ارجاع به عرف عمومی پیدا کرد. تا فلسفه جرم و مجازات مورد بازنگری قرار نگیرد، همچنان دچار این مشکلات خواهیم بود و دستگاه‌های رسیدگی‌کننده را دچار فرسایش و مردم را عصبانی خواهیم کرد.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

آیا تجربه شورای عالی هماهنگی اقتصادی شکست خورده است؟

واشنگتن پست: تنها استراتژی ترامپ بلوف است

رسانه های مصری خبر درگذشت مرسی را چگونه پوشش دادند؟

توازن وحشت، عامل مذاکره ایران و آمریکا

ولی نصر در "نیویورک تایمز" نوشت: بدون دیپلماسی همیشه خطر جنگ وجود دارد

دستاوردهای یک دیدار دیپلماتیک

هشدار‌های حقوقی درباره حفره‌های برجامی

گاردین افشا کرد: نقش واقعی بریتانیا در جنگ یمن

تابناک مطرح کرد: اشکالات ارسال پیامک حجاب برای مالکان خودرو

آیا آمریکا واقعا به جنگ با ایران فکر می‌کند؟

جرج نادر؛ کودک آزاری که رابط ابوظبی و ریاض با ترامپ شده است

فرستاده‌های اروپا به ایران و آمریکا

عملیات پیچیده "بازار باز بانکی" با رمز استقلال

معروفیت شبکه «سه» به شبکه «فروغی و دوستان»!

نسخه صبر اروپا برای ایران

پرونده بزرگترین بانک‌ دولتی روی میز مجلس

ضرب شست به CIA

آیا اعدام با طناب دار، تغییر خواهد کرد؟

اسپانسر سابق بارسلونا حامی مالی فوتبال ایران می‌شود؟

نیویورک تایمز تحلیل کرد: فروپاشی دیپلماسی ترامپ علیه ایران

وزیر سابق آموزش و پرورش: فشار آوردند چون تحول می‌خواستم

آقای سفیر و شانس از دست رفته فرانسه!

مشتریان صندلی برانکو

نوزاد ناقص‌الخلقه سرراهی!

فرنگی‌های‌ ویترینی

مهاجرت شغلی؛ واقعیت تلخ و شیرین

صف‌آرایی ضد آمریکایی در روسیه

نئولیبرالیسم؛ برچسب یا واقعیت؟

فشارهای زنجیره‌ای علیه زنگنه

مردی که نه «بازرگان» شد نه «اردوغان»

سردار شریف: «معامله قرن» انتفاضه جدیدی را درپی دارد

همه چیز درباره مرگ رییس جمهور پیشین مصر

محاکمه "خواهر بن سلمان" در فرانسه

تلویزیون بدون «عادل» چقدر کِیف می‌کند؟

آیا حضور جان بولتون در کاخ سفید به نفع ایران است؟

نیویورک مگزین: تقابل نظامی ایران و آمریکا چقدر جدی است؟

چرا نمی‌توان مسئولیت اجتماعی سلبریتی ها را انکار کرد؟

چرا هیچ نهادی به پرونده خودروسازها ورود نمی‌کند؟

استراتژی فرودگاهی یمنی ها چگونه عربستان را شوکه کرد؟

انفجار تراکنش در بازار مسکن

آیا شانس ترامپ برای پیروزی در انتخابات 2020 کاهش یافته است؟

تبعات بیمه‌ای انفجار نفتکش‌ها

راه‌ حل پرسپولیس برای دوره "پسابرانکو"

اندیشکده رند: هزینه تقابل با ایران بالاست

ضرر سنگین هند از قطع واردات نفت ایران

تب انتخابات در استانبول

بلبشوی پسا پروفسور

خسرو معتضد: انگلیسی‌ها در پرستو‌سازی ید طولایی داشته‌اند

تاجیک: ترامپ روحیه ایرانی‌ها را نمی‌شناسد

یمن: آماده آزادسازی عربستان می‌ شویم