پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

سرمقاله شرق/ آینده ایران و ابهامات جامعه مقاله

سرمقاله شرق/ آینده ایران و ابهامات جامعه

  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
سرمقاله شرق/ آینده ایران و ابهامات جامعه
٥٠
٠
شرق / « آینده ایران و ابهامات جامعه » عنوان سرمقاله روزنامه شرق به قلم صادق زیباکلام است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
همه با نگرانی می‌پرسند آیا جنگ می‌شود یا نه؟ اگر جنگ شود چقدر گسترده و جدی خواهد بود؟ تا چند ماه پیش همه می‌پرسیدند که بعد از خروج ترامپ از برجام چه خواهد شد؟ قبل‌تر می‌پرسیدند آیا آمریکا از برجام بیرون خواهد رفت یا نه؟ پیش‌تر سؤال می‌کردند آیا مذاکرات 22 ماهه هسته‌ای به نتیجه می‌رسد یا نه؟ کمی قبل‌تر درباره حضور نظامی ایران در لبنان و سوریه و تهدیدات رژیم اشغالگر قدس، دغدغه‌هایی وجود داشت. قبل‌تر نگران پیش‌روی داعش در عراق و احتمال نزدیک‌شدن به مرز ایران بودیم. قبل‌تر، تصویب قطع‌نامه‌های تحریم ایران در شورای امنیت و تأثیرات محدودیت‌های جهانی بر زندگی ایرانیان نقل محافل بود. کمی بیش از دو دهه قبل‌تر می‌گفتیم آیا جنگ با عراق روزی تمام خواهد شد؟ واقعیت این است که رویدادهای خارجی در سال‌های پس از انقلاب، همواره مردم ایران را در شرایطی قرار داده است که درباره زندگی روزمره و فردای خود دچار دغدغه‌هایی باشند؛ بحران‌ها هنوز تمام نشده، بحران دیگری از گرد راه رسیده است. در فاصله این مسائل خارجی، مشکلات داخلی از محیط‌زیستی تا سوانح طبیعی یا رویدادهای اجتماعی و تنش‌های سیاسی هم خود را نشان داده است. به نظر می‌رسد بسیاری از مردم، به‌ویژه اقشار و لایه‌های جوان‌تر، در نتیجه به‌سر‌بردن در این شرایط بیم و امید اساسا نسبت به خیلی از مسائل و البته مشارکت سیاسی، کم‌انگیزه شده‌اند. نه رویدادها آنها را شاد می‌کند نه غمگین و نسبت به مسائل سیاسی و اجتماعی، پیگیری خاصی انجام نمی‌دهند. کسی نمی‌پرسد آیا اصلاح‌طلبان توان انجام اصلاحات را دارند یا نه؟ آیا آبی از آنها می‌تواند گرم شود یا نه، بلکه به‌تدریج این احساس به وجود آمده که اصلاحات چرا پیش نمی‌رود؟ بسیاری از این هم عبور کرده‌اند و احساس می‌کنند شاید این وضعیت ادامه‌دار باشد. مشکل آنجاست که زمانی حداقل یافتن مقصر برای جامعه ایران اهمیت داشت، این گروه یا آن گروه، این جریان یا آن یکی، این شخصیت و چهره سیاسی یا آن دیگری را مقصر می‌دانستند و امیدوار بودند با کنارزدن آنان یا کنارگذاشتن این جریان یا آن یکی و رأی‌ندادن به فلان گرایش و در مقابل، رأی‌دادن به گروه دیگر شرایط رو به بهبودی می‌رود. اما به نظر می‌رسد عملکرد فراکسیون امید، فرجام رأی به روحانی و عملکرد مدیریت شهری کلان‌شهرها، به‌ویژه در بخش شوراهای شهر، علامت سؤال جدی در ذهن بخش‌های زیادی از جامعه ایجاد کرده است. مشکل آن‌گاه بزرگ‌تر می‌شود که نخبگان سیاسی، فرهیختگان، چهره‌های مرجع و روشنفکران از این احساس نتیجه‌نگرفتن در میان اقشار جوان‌‌تر و تحصیل‌کرده‌تر جامعه یا بی‌اطلاع هستند یا هیچ رسالتی برای خود در راستای پاسخ‌گویی به مردم قائل نیستند. مشخص نیست آنها چگونه می‌توانند در چشمان کسانی که با ابهامات بسیار و فقط به اعتبار تشویق و ترغیب اصلاح‌طلبان در خرداد 92، اسفند 94 و اردیبهشت 96 پای صندوق رأی رفتند، بنگرند و باز هم از آنها بخواهند در همان مسیر سال‌های بعد از خرداد 76 حرکت کنند؟ آیا نفس این استدلال که دست کم با آن آرا به عقب نرفتیم، کافی است که امید در آنها باقی بماند؟ آیا نفس اینکه انتخاب در شرایط دشواری بود و امکان حضور همه نیروهای باسابقه در صحنه فراهم نبود، می‌تواند خیل عظیم جامعه را قانع کند؟ مسئله فقط ناامیدی یا عدم مشارکت سیاسی نیست. وضعیت اقتصادی یا امید به آینده اقتصاد ایران از دغدغه‌های سیاسی مردم بسیار فراتر رفته و حتی باعث تغییر رفتار آنان در قبال یکدیگر و حتی منافع ملی شده است. حدس زده می‌شود در دو سال اخیر، بین 30 تا 40 میلیارد دلار به‌دست ایرانیان ثروتمند از کشور خارج و در گرجستان، ترکیه و امارات صرف خرید ملک شده است؛ منابعی که باید در صنعت و کشاورزی ایران به کار انداخته می‌شد، اما اگر صاحبان این سرمایه‌ها، فضای تثبیت‌شده‌ای از وضعیت اقتصادی کشور می‌دیدند، قطعا این مبلغ را در داخل کشور سرمایه‌گذاری می‌کردند. درباره وضعیت ارز تخصیص‌داده‌شده به کالاهای اساسی و برخی تخلفات افرادی که به این ارز دسترسی داشته‌اند نیز آمار و ارقام نگران‌کننده‌ای منتشر می‌شود. آنچه از همه اینها نگران‌کننده‌تر است، این واقعیت است که به نظر نمی‌رسد بسیاری از مسئولان حوزه‌های مختلف، چندان متوجه سرخوردگی بسیاری از مردم شده باشند. در یادداشت بعدی، درباره اینکه آیا می‌توان این شرایط را تغییر داد یا خیر، مطالبی را خواهم نوشت و پیشنهادهایی را ارائه خواهم داد.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

قیـام آیت الله

سکته مغزی بقایی!

یارانه‌های پنهان و موافقان نهان

مصادره به مطلوب دستاوردهای انقلاب توسط دولتی‌ها

سرمقاله کیهان/ دیپلماسی صدهزار تنی یا گور دسته‌جمعی

سرمقاله شرق/ برجام و موقعیت کنونی برجام و موقعیت کنونی

سرمقاله اعتماد/ نشست با وزیر نفت

سرمقاله ایران/ گفت‌و‌گوی اجتماعی؛ فضیلت یا ضرورت

سرمقاله دنیای اقتصاد/ چرا رونق قیمتی مسکن خیر نداشت؟

سرمقاله جمهوری اسلامی/ رابطه سکوت مسئولان با ثبات اقتصادی کشور

سرمقاله سیاست روز/ از قانونگذاری تا نظام قانونگرایی؟!

نگاهی به جنایات انگلیس در ایران؛ از قحطی و غارت تا کودتا

رویکرد عجیب و غریب شبکه افق؛ مقابله با فساد یا [...]؟

بعد از گیت خیابان جام‌جم، کشوری دیگر است و قانون ایران اعتبار ندارد؟

لاف غربتی

بـن‌بست بن‌سلمان در یمن

«خواب آمریکا» چگونه به دیکتاتوری انجامید؟

مشرق: ربیعی بدل زد؛ ما همراهی می‌کنیم تا «آقا مشکلات را حل کند»!

چرا اروپا برای برجام دست و پا می‌زند؟

پذیرش FATF یعنی اشتباه کردیم انقلاب کردیم!

جهان نوشت: چشم مدیران اصلاح‌طلب به جیب شهروندان تهرانی است!

سرمقاله خراسان/ نسخه تحقق یک دستورالعمل مهم

سرمقاله کیهان/ نوبت کدام پاکت است؟

سرمقاله وطن امروز/ چراغ اول را روشن کنید آقای روحانی!

سرمقاله شرق/ معمای طارق

سرمقاله اعتماد/ عوامل کاهش نرخ ارز

سرمقاله ایران/ اهتمام به اجرای دستور‌العمل قضایی

سرمقاله دنیای اقتصاد/ سازوکار حملات سفته بازی

سرمقاله جوان/ آقای رئیس‌جمهور! آقای ظریف! تلک اذاً قسمه ضیزی

سرمقاله سیاست روز/ خوبی که از حد بگذرد نادان …

سرمقاله جمهوری اسلامی/ بی‌تعارف درباره ائمه جمعه

چرا آمریکا از تحریم ظریف منصرف شد؟

اعتماد نوشت: قلب نظارت

ایران نوشت: تخریب‌های سریالی

آغاز گام دوم اقدامات برجامی ایران

رجا: چرا اینستکس در مقابل خواسته‌های ایران «تقریبا هیچ» است؟

آقای زیبا کلام توصیه های شما نه منفعت سیاسی دارد و نه عزت می آورد

واکنش آیت‌الله یزدی به تغییر حجاب زنان زندانی در دادگاه‌ها

سرمقاله شرق/ آینده ایران و ابهامات جامعه

سرمقاله اعتماد/ لزوم اقناع افکار عمومی

سرمقاله ایران/ تفاوت دو نگاه؛ از ایرباس تا پهپاد

سرمقاله دنیای اقتصاد/ گمشده سیاست‌گذاری عمومی

سرمقاله جمهوری اسلامی/ تحلیل سیاسی هفته

سرمقاله سیاست روز/ یادی از آن 290 نفر

وقتی ایوانکا سعی می‌کند دیپلمات شود

فتوای حیرت‌انگیز

آیا نباید سلبریتی‌ها مدیریت ‌شوند؟

این کلاغ، آن قناری موعود نیست!

تدبیر در برابر پریشانی

پنهان شدن بالای مناره