پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

«نه» به استراتژی سوخته تحلیل ویژه سیاسی

«نه» به استراتژی سوخته

  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
«نه» به استراتژی سوخته
٨١
٠
ابتکار / متن پیش رو در ابتکار منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
گمانه‌زنی‌ها درباره پایان سال 98 و نوع حضور در انتخابات مجلس که در اسفند ‌‌سال جاری برگزار خواهد شد، همچنان ادامه دارد. بی‌شک انتخابات اسفندماه 98 یک نقطه عطف در فضای سیاسی کشور خواهد بود. اصلاح‌طلبان دیگر نمی‌توانند به خاطر «نه گفتن» به جریان رقیب وارد انتخابات شوند و اصولگرایان نیز باید برای جلب اعتماد عمومی وارد فضای انتخابات شوند. این بار اما لازم است که اصلاح‌طلبان «نه» بگویند و به هر ائتلافی تن ندهند. شاید امروز تنها زمانی باشد که مصلحت‌اندیشی نه تنها مشارکت سیاسی را بالا نمی‌برد بلکه باعث می‌شود بدنه اجتماعی جریان اصلاحات اعتماد خودش را از دست بدهد. مصلحت را باید کنار گذاشت و شفافیت را برگزید.
می‌توان گفت انتخابات امسال یکی از جدی‌ترین انتخابات در طول سال‌های اخیر است. اصلاح‌طلبان باید به دنبال یک استراتژی برای حل مشکلات مردم باشند. درست است که آنها در رابطه با معرفی کاندیداهای خود همان موانع گذشته را پیش‌ رو دارند اما باید توجه داشته باشند که دیگر حضور در انتخابات به هر قیمتی جواب نمی‌دهد. همان طوری که پیش از این سعید حجاریان، تئوری‌پرداز اصلاحات از طرح مشارکت مشروط در انتخابات آینده سخن گفت که با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد‌ هر‌چند با توجه به فضای سیاسی موجود در کشور و نبود استراتژی مشخص و همچنین عدم جمع‌بندی اصلاح‌طلبان در رابطه با انتخابات چنین امری دور از واقعیت نیست. درست است که در ایران هیچ جریانی نمی‌تواند به تنهایی برگ برنده داشته باشد و یک سیاست‌ورزی فعال نیازمند ائتلاف است اما آنچه که باید مورد توجه قرار داد این است اگر اصلاح‌طلبان می‌خواهند دوباره ائتلاف کنند؛ باید این ائتلاف متفاوت باشد.
اصلاح‌طلبان در دو انتخابات گذشته (مجلس و ریاست‌جمهوری) مجبور به ائتلاف با برخی طیف‌های سیاسی شدند تا هم در صحنه سیاسی کشور حضور داشته باشند و هم از ورود افراد تندرو به مجلس و دولت جلوگیری کنند؛ ائتلافی که نتیجه آن چیزی غیر از خواسته اصلاح‌طلبان شد. در رابطه با انتخابات مجلس لیست امید نتوانست آنگونه که انتظار می‌رفت عمل کند و بسیاری از افراد همین که وارد مجلس شدند سیاستی غیر اصلاح‌طلبانه در پیش گرفتند. در رابطه با دولت حسن روحانی نیز چندان اصلاح‌طلبان نتوانستند مطالبه بدنه اجتماعی خود را از طریق این دولت پاسخ دهند. درواقع حسن روحانی نتواست پاسخگوی مطالبات این جریان سیاسی باشد که با حمایت آن در هر دو دوره انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز و راهی پاستور شد.
اگر در طی این سال‌ها دولت در زمینه‌ای نتواسته است مطالبات مردمی را پاسخگو باشد و عملکرد مناسبی نداشته است، این جریان اصلاحات بود که مورد هجمه و انتقاد قرار می‌گرفت. دولت روحانی به نام اصلاح‌طلبان، اما به کام آنها نبود. اگر به کابینه حسن روحانی در هر دو دوره ریاست‌جمهوری او نگاهی بیندازیم می‌بینیم که حضور اصلاح‌طلبان در دولت آقای روحانی هر روز کمرنگ‌تر بوده است. در افکار عمومی این تلقی وجود دارد که روحانی مورد تایید اصلاح‌طلبان بوده پس عملکرد و مدیریت او به پای این جریان نوشته می‌شود. در حالی که این جریان سیاسی در بسیاری از موارد تاثیرگذار نبود و میزان نفوذ اصلاح‌طلبان در دولت تدبیر و امید به شدت پایین بود اما همیشه نوک پیکان حملات متوجه این جریان سیاسی بوده است.
بنابراین در انتخابات آینده اصلاح‌طلبان باید راه گذشته را تکرار نکنند. شاید در آن زمان و شرایط مصلحت بود که اینگونه تصمیم گرفته شود و یا آنها چاره‌ای جز ائتلاف به آن شیوه را نداشتند. در انتخابات گذشته فرصت‌طلبان از اعتبار اصلاح‌طلبان استفاده کرده و وارد مجلس و نهادهای تصمیم‌گیر کشور شدند. این ائتلاف نه تنها کمکی به اصلاح‌طلبان نکرد بلکه باعث شد که عملکرد دولت و نمایندگانی که به اسم لیست امید وارد مجلس شدند به اسم اصلاح‌طلبان زده شود. در سال 94 در مقایسه با انتظاری که نسبت به لیست امید در جامعه به‌وجود آمد، دستاوردی برای جامعه مدنی و جامعه رای دهنده به اصلاحات نداشت. مجموع این عوامل باعث شد اعتماد سرمایه اجتماعی نسبت به این جریان آسیب ببیند. بنابراین باتوجه به شرایط کنونی کشور و مشکلات مردم، ادامه آن مسیر چیزی جز خودکشی و درواقع خودزنی اصلاح‌طلبان نخواهد بود. اصلاح‌طلبان باید به دنبال رفع نقص عملکرد خود در ادوار گذشته باشند.
درواقع اصلاح‌طلبان از آن ائتلاف نتیجه دلخواه خود را نتوانستند کسب کنند به همین دلیل برخی از فعالان و نخبگان فکری امروز معتقدند که باید در تصمیمات و سیاست‌های خود در انتخابات آینده تجدید نظر کنیم.
اصلاح‌طلبان اگر همچنان می‌خواهد در عرصه و صحنه سیاسی کشور باقی بماند قطعا باید یک آسیب‌شناسی در رابطه با عملکرد و رفتارهای خود داشته باشند. ائتلاف نوعی تصمیم عاقلانه است برای اینکه بتوانند با ظرافت بیشتری وارد عرصه شوند، اما چگونه و با چه جریانی ائتلاف شود مهم است. چه نوع مرزبندی‌هایی داشته باشند و در عین حال استقلال خود را حفظ کنند. حتما باید در رویه‌ها تغییرات ایجاد کنیم. از فرصت‌ها استفاده شود و تهدیدها به حداقل برسد.
گروه سیاسی؛ الهام برخوردار: گمانه‌زنی‌ها درباره پایان سال 98 و نوع حضور در انتخابات مجلس که در اسفند ‌‌سال جاری برگزار خواهد شد، همچنان ادامه دارد. بی‌شک انتخابات اسفندماه 98 یک نقطه عطف در فضای سیاسی کشور خواهد بود. اصلاح‌طلبان دیگر نمی‌توانند به خاطر «نه گفتن» به جریان رقیب وارد انتخابات شوند و اصولگرایان نیز باید برای جلب اعتماد عمومی وارد فضای انتخابات شوند. این بار اما لازم است که اصلاح‌طلبان «نه» بگویند و به هر ائتلافی تن ندهند. شاید امروز تنها زمانی باشد که مصلحت‌اندیشی نه تنها مشارکت سیاسی را بالا نمی‌برد بلکه باعث می‌شود بدنه اجتماعی جریان اصلاحات اعتماد خودش را از دست بدهد. مصلحت را باید کنار گذاشت و شفافیت را برگزید.
می‌توان گفت انتخابات امسال یکی از جدی‌ترین انتخابات در طول سال‌های اخیر است. اصلاح‌طلبان باید به دنبال یک استراتژی برای حل مشکلات مردم باشند. درست است که آنها در رابطه با معرفی کاندیداهای خود همان موانع گذشته را پیش‌ رو دارند اما باید توجه داشته باشند که دیگر حضور در انتخابات به هر قیمتی جواب نمی‌دهد. همان طوری که پیش از این سعید حجاریان، تئوری‌پرداز اصلاحات از طرح مشارکت مشروط در انتخابات آینده سخن گفت که با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد‌ هر‌چند با توجه به فضای سیاسی موجود در کشور و نبود استراتژی مشخص و همچنین عدم جمع‌بندی اصلاح‌طلبان در رابطه با انتخابات چنین امری دور از واقعیت نیست. درست است که در ایران هیچ جریانی نمی‌تواند به تنهایی برگ برنده داشته باشد و یک سیاست‌ورزی فعال نیازمند ائتلاف است اما آنچه که باید مورد توجه قرار داد این است اگر اصلاح‌طلبان می‌خواهند دوباره ائتلاف کنند؛ باید این ائتلاف متفاوت باشد.
اصلاح‌طلبان در دو انتخابات گذشته (مجلس و ریاست‌جمهوری) مجبور به ائتلاف با برخی طیف‌های سیاسی شدند تا هم در صحنه سیاسی کشور حضور داشته باشند و هم از ورود افراد تندرو به مجلس و دولت جلوگیری کنند؛ ائتلافی که نتیجه آن چیزی غیر از خواسته اصلاح‌طلبان شد. در رابطه با انتخابات مجلس لیست امید نتوانست آنگونه که انتظار می‌رفت عمل کند و بسیاری از افراد همین که وارد مجلس شدند سیاستی غیر اصلاح‌طلبانه در پیش گرفتند. در رابطه با دولت حسن روحانی نیز چندان اصلاح‌طلبان نتوانستند مطالبه بدنه اجتماعی خود را از طریق این دولت پاسخ دهند. درواقع حسن روحانی نتواست پاسخگوی مطالبات این جریان سیاسی باشد که با حمایت آن در هر دو دوره انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز و راهی پاستور شد.
اگر در طی این سال‌ها دولت در زمینه‌ای نتواسته است مطالبات مردمی را پاسخگو باشد و عملکرد مناسبی نداشته است، این جریان اصلاحات بود که مورد هجمه و انتقاد قرار می‌گرفت. دولت روحانی به نام اصلاح‌طلبان، اما به کام آنها نبود. اگر به کابینه حسن روحانی در هر دو دوره ریاست‌جمهوری او نگاهی بیندازیم می‌بینیم که حضور اصلاح‌طلبان در دولت آقای روحانی هر روز کمرنگ‌تر بوده است. در افکار عمومی این تلقی وجود دارد که روحانی مورد تایید اصلاح‌طلبان بوده پس عملکرد و مدیریت او به پای این جریان نوشته می‌شود. در حالی که این جریان سیاسی در بسیاری از موارد تاثیرگذار نبود و میزان نفوذ اصلاح‌طلبان در دولت تدبیر و امید به شدت پایین بود اما همیشه نوک پیکان حملات متوجه این جریان سیاسی بوده است.
بنابراین در انتخابات آینده اصلاح‌طلبان باید راه گذشته را تکرار نکنند. شاید در آن زمان و شرایط مصلحت بود که اینگونه تصمیم گرفته شود و یا آنها چاره‌ای جز ائتلاف به آن شیوه را نداشتند. در انتخابات گذشته فرصت‌طلبان از اعتبار اصلاح‌طلبان استفاده کرده و وارد مجلس و نهادهای تصمیم‌گیر کشور شدند. این ائتلاف نه تنها کمکی به اصلاح‌طلبان نکرد بلکه باعث شد که عملکرد دولت و نمایندگانی که به اسم لیست امید وارد مجلس شدند به اسم اصلاح‌طلبان زده شود. در سال 94 در مقایسه با انتظاری که نسبت به لیست امید در جامعه به‌وجود آمد، دستاوردی برای جامعه مدنی و جامعه رای دهنده به اصلاحات نداشت. مجموع این عوامل باعث شد اعتماد سرمایه اجتماعی نسبت به این جریان آسیب ببیند. بنابراین باتوجه به شرایط کنونی کشور و مشکلات مردم، ادامه آن مسیر چیزی جز خودکشی و درواقع خودزنی اصلاح‌طلبان نخواهد بود. اصلاح‌طلبان باید به دنبال رفع نقص عملکرد خود در ادوار گذشته باشند.
درواقع اصلاح‌طلبان از آن ائتلاف نتیجه دلخواه خود را نتوانستند کسب کنند به همین دلیل برخی از فعالان و نخبگان فکری امروز معتقدند که باید در تصمیمات و سیاست‌های خود در انتخابات آینده تجدید نظر کنیم.
اصلاح‌طلبان اگر همچنان می‌خواهد در عرصه و صحنه سیاسی کشور باقی بماند قطعا باید یک آسیب‌شناسی در رابطه با عملکرد و رفتارهای خود داشته باشند. ائتلاف نوعی تصمیم عاقلانه است برای اینکه بتوانند با ظرافت بیشتری وارد عرصه شوند، اما چگونه و با چه جریانی ائتلاف شود مهم است. چه نوع مرزبندی‌هایی داشته باشند و در عین حال استقلال خود را حفظ کنند. حتما باید در رویه‌ها تغییرات ایجاد کنیم. از فرصت‌ها استفاده شود و تهدیدها به حداقل برسد.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

بازخواست بعد از 30 سال

از تز و آنتی‌تز «چپ» تا لیست زودهنگام «راست»

عادل و صداوسیما در چالش شفافیت

توهم‌های احمدی‌نژاد پایان ندارد

ضدو‌نقیض‌های سکته مغزی بقایی

نگاهی روان‌شناختی به ماجرای نجفی

پرونده نورچشمی‌ها روی میز مجلس

توقیف آبنبات فروشی!

احمدی‌نژاد: ترامپ مرد عمل است

روایت "سیدعلی موجانی" از بازگشت به حلقه تمدنی ایران

اقدام متفاوت ایران

سریع القلم: زیربنا در نظم بین المللی، اقتصاد است

نظریه بازی و بحران میان ایران و آمریکا

آیا "عمر البشیر" به دیوان کیفری لاهه تحویل داده خواهد شد؟

آیا ترکیه سو-35 را جایگزین اف-35 می کند؟

تحمیل اقتدار ایران به انگلیس و آمریکا خبر اول دنیا

سرمقاله خراسان/ عربستان تصمیم سخت را در یمن می گیرد؟

دلایل مخالفان تاسیس "وزارت بازرگانی" چیست؟

دلایل روند معکوس دلار در هفته گذشته

فایننشیال تایمز: ایران و آمریکا در چه مسیری قرار گرفته اند؟

واکاوی مانور ظریف در نیویورک

یک مدال تاریخی در ورزش ایران

فیلم ترسناک در شرق آسیا

فروپاشی برجام یعنی چالش امنیتی اروپا

چرا مردم از اصلاح‌ طلبان ناامید شده‌اند؟

چراغ سبز ریاض به تهران؟

خلق را تقلیدشان بر باد داد

فرمانده سپاه، لحظه تصویر‌برداری از ناو‌ آمریکایی کجا‌ بود؟

چالش پیری، جنگ سرد مجازی

بحران در پایتخت با زلزله 5 ریشتری!

اولین قدم «پاستور» برای حساب کشی از «جام جم»

رکورد دولت در صفرکردن

افت و خیز دلار در هفته گذشته

بازگشت ارتش آمریکا به صحرا

لاف در غریبی

از کروز تا عظام؛ نگاهی به حیاط‌خلوت اقتصاد خودرو در ایران

بازی دو سر باخت اصلاحات

آیا توقیف نفتکش انگلیسی کار درستی بود؟

فرار صداوسیما از تور نظارت

عقب‌نشینی نرم ترامپ

کاپیتان کار، تعمیرات ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خودرو با روشی‌‌‌‌ جدید

رویکرد عجیب و غریب شبکه افق؛ مقابله با فساد یا [...]؟

وکیل مدافع نجفی: خواستار رفع ابهام هستم

چه کسی سرلیست شود؛ قالیباف، جلیلی یا حدادعادل؟

سرمقاله کیهان/ یمن، ضربه‌های فیصله‌دهنده

سرمقاله شرق/ کابوس یک رؤیا

سرمقاله اعتماد/ تصاعد در تنش

سرمقاله ایران/ انحصار؛ ریشه ناکارآمدی

واکاوی ادعای جدید در قتل میترا استاد

سرمقاله دنیای اقتصاد/ ارتباط جهانی؛ تجمل یا ضرورت