پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

چرا پمپئو به سمت بروکسل رفت؟ تحلیل ویژه سیاسی

چرا پمپئو به سمت بروکسل رفت؟

  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
چرا پمپئو به سمت بروکسل رفت؟
٨٧٦
٠
فرارو / متن پیش رو در فرارو منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
پومپئو سفر به مسکو را لغو کرد تا در بروکسل با مقامات اروپایی در مورد ایران گفتگو کند. با توجه به مواضع جدید ایران در خصوص برجام و تحرکاتی که در هفته جاری در خاورمیانه اتفاق افتاده است، این سفر می‌تواند از اهمیت فراوانی برخوردار باشد.
این دومین باری است که وزیر خارجه آمریکا به خاطر ایران سفر‌های خود را لغو می‌کند. تقریبا یک هفته پیش، او در حالی که طبق برنامه قبلی قرار بود به آلمان برود، ناگهان سفر خود را لغو کرد و بدون هیچگونه اطلاع‌رسانی ناگهان عازم بغداد شد.
موگرینی، پیش از آغاز نشست شورای وزرای خارجه اتحادیه اروپا درباره سفر مایک پامپئو، وزیر خارجه آمریکا به بروکسل، گفت: «شب گذشته به ما اعلام شد که او قصد دارد برنامه سفر خود را تغییر دهد. باید ببینم چطور می‌توانیم و آیا می‌توانیم دیداری داشته باشیم.»
موگرینی با اعلام اینکه «به طور کامل از توافق هسته‌ای با ایران و اجرای کامل آن حمایت می‌کنیم» از مذاکره با پمپئو در خصوص مسائل منطقه‌ای و ایران سخت گفت.
مهدی مطهرنیا، تحلیلگر مسائل بین المللی در گفتگو با فرارو به بررسی ابعاد این سفر می‌پردازد.
این استاد دانشگاه در مورد لغو سفر پمپئو به روسیه گفت: سفر پمپئو به روسیه یک سفر بسیار مهمِ کاری در مورد مسائل بین المللی، به ویژه در مورد ونزوئلا و ایران و شکل دادن و محتوا بخشیدن به نظم نوین جهانی است. بر اساس هندسه جدید جهانی، قدرت (بر اساس آنچه در کتاب " آینده قدرت" نگاشته ام) از منظر درون‌خیز و هویتی در حال تغییر است و لذا امریکایی‌ها می‌دانند باید از این دوران بحران‌زا و بحران‌زی عبور کرده و به نظم نوین جهانی شکل و محتوای مطلوب خود را عرضه کنند، وگرنه با چالش‌های بیشتری مواجه خواهند شد. بر اساس این آینده اندیشی، سناریو‌های بیشتری پیش روی آمریکا است که اتاق‌های فکر و اندیشکده‌ها آن را به دولت‌ آمریکا، چه دموکرات و چه جمهوری‌خواه، عرضه می‌کنند.
مطهرنیا افزود: بنابر این، تغییر سفر از مسکو به بروکسل، اهمیت این سفر را نشان می‌دهد. تحرکات ریز ودرشت در منطقه که تحت نظارت آمریکا با هواپیما‌های اف- 35 و رادارگریز انجام می‌شود نشان دهنده آن است که آمریکا در پی ایجاد فضایی است تا بتواند زمینه‌های نوعی همگرایی بین اروپا و آمریکا را به وجود بیاورد.
این استاد دانشگاه افزود: اکنون تقلای ورود به جنگ به عنوان پلی بین جنگ روانی و میدانی دیده می‌شود. (آنچه "وار اِفورت" نامیده می‌شود). به نظر من اکنون شاهد حرکت ایالات متحده برای تقلای ورود به جنگ هستیم و زمینه‌های آن باید مورد توجه قرار بگیرد؛ لذا با توجه به اعلام برگزاری نشست بروکسل در ارتباط با برجام، پمپئو، سریعا برای ایجاد فضای موثر برای فشار و همراه کردن اتحادیه اروپا وارد بروکسل شد تا بتواند قبل از رفتن به مسکو زمینه‌های همگرایی با متحدین خود را بسنجد و اگر توانست با دست پر به مسکو برود.
این تحلیلگر مسائل بین الملل در مورد اینکه آیا با توجه به حمایت اروپا از برجام، ممکن است اروپا هم بتواند روی آمریکا تاثیر گذار باشد گفت: قبل از حمله امریکا به عراق کل کشور‌های اروپایی اساسا مخالف حمله نظامی بودند و با بوش دوم همراهی نکردند. رییس جمهور وقت آمریکا، سازمان ملل را دور زد و حمله کرد، اما بعد‌ها همین کشور‌های اروپایی در کنار او قرار گرفتند تا از امتیازات همراهی نظامی با آمریکا استفاده کنند.
مطهرنیا افزود: این گفتگو‌ها و بیانیه‌ها تنها ایجاد یک مُسکن برای گرفتن رنگِ کبود ناشی از التهاب کنونی در صحنه سیاسی خاورمیانه است وگرنه در عمل همواره دیده‌ایم، اروپایی‌ها سخن می‌گویند، اما در عمل در کنار آمریکا قرار می‌گیرند.
او ادامه داد: اروپایی‌ها همواره در پی این بوده اند که از منظر روشن‌فکری در چارچوب ادبیات سیاسی خود، خویش را از زیر بار قدرت آمریکا برهانند. نمونه آن را در کتاب "استراتژی بزرگ" هلموت اشمیت می‌بینیم. اما واقعیت این است که اروپایی‌ها نمی‌توانند، یا بعضی از آن‌ها نمی‌خواهند، ارتباط خود با آمریکا را از دست بدهند. سطح روابط دو طرف در قرن 20 در سطح استراتژیک بوده و هم اکنون نیز از لحاظ اقتصادی، سیاسی و.. مایل نیستند از آمریکا دور شوند.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

جنجال انتخاب نماینده ایران در اسکار

ناکامی عربستان در یمن با وجود ماهی 6 میلیارد دلار هزینه

سودان در مسیر تونس؟

فارن پالیسی: امکان آغاز مجدد مذاکرات هسته ای وجود دارد؟ ​​​​​​​

عراقچی: دستور ارزی از رئیس‌جمهور داشتم

عصر جدید روابط آنکارا و واشنگتن؟

آمبولانس های تقلبی!

آیا گرت بیل، جک لندن خانواده رئال می‌شود؟

نهضت ملی در دام باندگرایی

واکاوی عملکرد «سازمان افسران حزب توده» در کودتای 28 مرداد

رئیس علیه رئیس

داغ ترور در جشن وصل

خطر اقدام نمادین در گام سوم ایران

سیستان و بلوچستان؛ زندگی در غبار

گره پیچیده آقاخانی؛ متهم دهه هفتادی در دسترس نیست

عربستان برسر دوراهی؛ نا امنی یا مذاکره

طر‌حی که به حضور بیگانه در منطقه پایان می‌‌د‌هد

روزی 1200 میلیارد تومان نقدینگی تولید می شود!

آقایان رعایت‌ کنید

مسیر کاهشی دلار

رقابت حدادعادل و باهنر بر سر لیدری اصولگرایان

کیهان: نفتکش ایران آزاد شد؛ مقاومت 20- مذاکره صفر

تعطیلات آخر هفته در سراسر کشور دو روزه خواهد شد؟

افشای دیدارهای محرمانه امارات و اسرائیل درباره ایران

تکنوکرات‌ها در مسیر تغییر!

جدال شیخین

چرا مصدق دست رد بر سینه حزب توده زد؟

نوبت خداحافظی علی‌عسگری با جام جم!

فرار متقاضیان واقعی از بازار مسکن

سرمقاله رسالت/ تشخیص مصلحت بفرمایید!

سرمقاله شرق/ 28 مرداد و مفروض‌های آن

سرمقاله اعتماد/ لطفا کمی آهسته

سرمقاله ایران/ تا آخر تابستان وقت دارید

سرمقاله دنیای اقتصاد/ اولویت گمشده فناوری

سرمقاله جمهوری اسلامی/ مرثیه‌ای برای عدالت

سرمقاله آرمان ملّی/ فاسدترین فسادها برخورد سیاسی با فساد است

سرمقاله اطلاعات/ واپسین دولت مشروطه

شروع یک انقلاب در درمان طاسی سر

سرمقاله خراسان/ خدا، انسان را رها نکرد

سرمقاله کیهان/ با پوزش از حضرات آیات!

پل پیلار: ابوظبی راهش را از کاخ سفید جدا کرد

ماجرای جلوگیری اسرائیل از ورود دو نماینده کنگره به سرزمین های اشغالی

فلسفه کونگ‌فو در خیابان‌های هنگ‌کنگ

آقای پروین! ای کاش زودتر منتقد می شدی

فاز دوم برنامه کلان آمریکا علیه ایران

مسیر پرهزینه؛ ارزیابی راهکارهای جایگزین جبران کسری بودجه

ماجرای هزینه هنگفت طراحی سمند و صندوق 206

واکاوی وضعیت اشتغال مقاطع تحصیلی مختلف

غروب پاتریوت‌های سعودی با رکوردشکنی شگفت‌انگیز 10 پهپاد

سالار صرافان؛ نکته‌هایی درباره‌ی متهم ارزی که مفقود است