پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

عصیان مجیدی تحليل ويژه سياسي

عصیان مجیدی

  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
عصیان مجیدی
k ٩.٨
٠
فوتبالی / متن پیش رو در فوتبالی منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
استقلال با کسب تساوی مقابل صنعت‌نفت آبادان شانس رسیدن به قهرمانی در لیگ را از دست داد. اشتباهی که به گواه اغلب کارشناسان فوتبال گل صحیح استقلال و سه امتیاز بازی با آبادان را از این تیم گرفت باعث شده تا پرسپولیس برای قهرمانی در لیگ تنها به یک تساوی در روز آخر نیاز داشته باشد در حالی که اگر گل استقلال مردود نمی‌شد و این تیم می‌توانست تا پایان بازی از این گل محافظت کند و کار قرمزها در روز آخر سخت‌تر می‌شد. هر چند که با توجه به تساوی پرسپولیس مقابل ماشین‌سازی در آزادی و بازی نسبتا آسان در جم، کار پرسپولیس برای قهرمان شدن راحت‌تر به نظر می‌رسد اما استقلال هم مثل سپاهان می‌توانست امیدوار بماند.
فوتبال ناپاک یا فوتبال کثیف؟ مساله این است
مجیدی که اولین تجربه سرمربیگری خود را پشت سر می‌گذارد در پایان بازی از فوتبال کثیف گفت و سپس در فردای بازی معاونان و وزرای دولت را حامی پرسپولیس معرفی کرد. هر چند بعدا او اعلام کرد که منظورش به وزیر ورزش نبوده اما گفته‌های شکایت‌آمیزش موجی از دیالوگ‌ بین هواداران و پیشکسوتان سرخابی ایجاد کرد. همه می‌دانند فرهاد مجیدی چقدر استقلالی است و استقلال را دوست دارد. حتی پس از اینکه تیمش در بازی با الدحیل گل زد مثل یک بازیکن شادی کرد. شادی که کمتر از یکی دو دقیقه با گل الدحیلی‌ها به غم تبدیل شد. یا در همین بازی آخر مقابل استقلال خوزستان، او مثل بازیکنی که خودش گل را زده با تیم داوری درگیر شد. اینکه مجیدی بین فوتبال ناپاک و فوتبال کثیف هم فرق می‌گذارد نشان می‌دهد که او چقدر عصبانی است. هر چند او جمله رسول کربکندی، سرمربی سابق ذوب‌آهن در یک کنفرانس مطبوعاتی تکرار کرد که با لهجه اصفهانی اعلام می‌کرد فوتبال ایران کثیف است و جمله کثیف است را چند بار تکرار می‌کرد!
سیاستمداران رنگی در ایران قابل تحمل نیستند؟
حمایت سیاستمداران از تیم‌های فوتبال در دنیا اتفاقی معمول است و کمتر سیاستمداری به خاطر حمایت از باشگاهی خاص مورد شماتت رقبا قرار می‌گیرد. این اتفاق شاید درباره گزارشگران تلویزیونی فوتبال درجهان صدق نکند اما مطمئنا سیاستمداران در ایران هم اگر رنگشان را اعلام کنند، دچار دردسر می‌شوند. بگذارید چند مثال بزنیم؛ چند سال قبل ماریانو راخوی نخست‌وزیر وقت اسپانیا در فینال لیگ قهرمانان طرفداری خود از رئال مادرید را اعلام کرد آن هم در حالی که رقیب رئال در فینال، تیمی دیگر از اسپانیا و مادرید یعنی آتلتیکو بود. ساپاترو نخست وزیر قبل از او که یک سوسیالیست بود از همان ابتدای حضورش بر مسند نخست‌وزیری اعلام کرد که طرفدار بارسلونا است. جدا از سیاستمدارها، مسئولان فدراسیون و سازمان لیگ کشورها هم بعضی وقتها تمایل رنگی شان را ابراز می‌کنند. پنج سال قبل خاویر تباس رئیس سازمان لیگ اسپانیا نیز به صراحت گفت که طرفدار رئال مادرید است! این اتفاق مثل این است که فتاحی به صورت رسمی طرفداری خود از پرسپولیس و استقلال را اعلام کند! آن وقت مطمئنا فتاحی از سمتش برکنار می شد و باید فوتبال را می‌بوسید و می‌رفت پی کارش! اما در ایران به غیر از این اواخر، رنگ سیاستمداران مشخص نمی‌شد. مثلا در ایران روی رییس جمهورها این حساسیت وجود داشت. رئیس دولت اصلاحات را پرسپولیسی می‌دانستند. پس از او محمود احمدی‌نژاد را استقلالی نامیدند و حالا مثل اینکه رنگ روحانی و عراقچی و ظریف را هم قرمز تشخیص داده‌اند. کاری به این نداریم که چقدر این ماجراها واقعیت دارد اما می‌تواند فضای حاکم بر هواداران دو تیم سرخابی را تحت تاثیر قرار دهد. اما چرا در ایران در مقابل اعلام طرفداری سیاستمداران از باشگاهی خاص مواضع سخت اعمال می‌شود؟ فوتبال در ایران به شدت دولتی است. تا وقتی دو باشگاه پرطرفدار ایران زیر نظر یک وزارتخانه دولتی اداره ‌شود و مدیرانش را شخص وزیر ورزش منصوب کند، تعارض بین دو باشگاه وجود خواهد داشت. در سه فصل اخیر که پرسپولیس موفق‌تر از استقلال بوده، هواداران استقلال دائم شخص وزیر ورزش را حامی پرسپولیس و مسبب اوضاع نامناسب تیم‌ خود معرفی کرده‌اند. از آن طرف قرمزها نیز دائم اختصاص پول بیشتر به آبی‌ها را بهانه‌ای برای تاختن به وزارت ورزش کرده‌اند. هیچکس نمی‌داند در پشت پرده وزیر و معاونانش چه هزینه‌ای را به هر دو تیم اختصاص داده‌اند و هیچ وقت در مورد هزینه‌های دو باشگاه و محل تامین این هزینه‌ها شفاف‌سازی نشده است. تا زمانی هم که مدیریت دو باشگاه زیر نظر یک نهاد دولتی باشد حرف و حدیث‌های این چنینی وجود خواهد داشت.
بدین‌ترتیب مدیریت دو باشگاه به صورت همزمان ظاهرا چیزی جز دردسر برای وزارت ورزش نداشته. یادمان نرود که در ابتدای فصل در مناقشات ورزشگاهی نام وزیر ورزش هم به میان آمد و شخصیت حقوقی مهمی همچون وزیر ورزش آماج ناسزا در ورزشگاه قرار گرفت. به خاطر ظهور فضای مجازی این ماجراها پررنگ تر هم شده است.
اصلاح دستوری پست توسط فرهاد
فرهاد مجیدی پس از انتقاد از وزیر و معاونانش، اعلام کرد که منظور او وزیر ورزش نبوده و انتقادش متوجه عباس عراقچی بوده که سمت معاونت وزارت خارجه را دارد بوده است. هر چند برخی این عقب‌نشینی از موضع مجیدی را به تذکرات پشت‌پرده و یا معادلات نیمکت استقلال در فصل بعد ارتباط دادند اما آیا می‌توان داوری‌های لیگ را آنچنان که مجیدی گفته متاثر از گفته‌های عباس عراقچی دانست؟ اگر لیگ ایران و نتایجش را معاون وزیر خارجه و نه معاون وزیر ورزش می‌تواند تعیین کند و تغییر دهد باید به حال این فوتبال گریست. خشم مجیدی از اشتباه داور قابل درک است اما اگر او اعتقاد دارد که این اشتباه عمدی بوده دلیلش را نه در گفته‌های یک مقام سیاسی غیرمرتبط با ورزش که در جایی دیگر باید جستجو کند. متهم کردن عراقچی به دخالت در نتایج لیگ آن هم در حالی که او صادقانه و نه برای اولین بار بلکه برای چندمین بار طرفداری خود را از تیمی اعلام کرده، آدرس غلط دادن است و بهتر است مجیدی، پای یک بی‌گناه را به ماجرای اشتباه داوری باز نکند و اگر قصد افشاگری دارد به سراغ عاملین اصلی برود. مجیدی خواسته با تکیه بر اعلام طرفداری عراقچی از پرسپولیس، مجموعه دولت را طرفدار این تیم نشان دهد و از این موضوع به این نتیجه برسد که اراده بخشی از دولت در قهرمانی پرسپولیس است. اما او در این میان یک فرد غیرمرتبط را قربانی کرده است. در همین دولت مطمئنا دولتمردانی هستند که طرفدار استقلال نیز هستند و همچون عراقچی لزومی به بیان علاقه خود نداشته‌اند. آیا می‌توان گفت که یک مجموعه عریض و طویل یک دست طرفدار یک تیم خاص است؟ اگر طبق گفته مجیدی وزیر ورزش از استقلال حمایت کرده، پس چه کسانی در این وزارتخانه و یا مجموعه دولت تلاش‌هایی غیرقانونی برای قهرمانی پرسپولیس به خرج داده‌اند؟ مجیدی می‌تواند این موضوع را مشخص کند نه اینکه پای عراقچی که فردی غیرمرتبط به حیطه اجرایی فوتبال است را به میان بکشد. مطمئنا تیم داوری مقصرتر از امثال عراقچی و وزیر ورزش و معاونش است!
مجیدی می‌تواند بهتر افشاگری کند
استقلال شانس یک قهرمانی احتمالی اما رویایی در هفته آخر را به خاطر اشتباه داوری از دست داده است. خشم مجیدی و هوادار استقلال از این موضوع کاملا طبیعی است. اگر فرض کنیم که داور بازی عمدا و به سفارش مدیری جلوی برد استقلال را گرفته، مطمئنا آن فرد سفارش‌کننده عباس عراقچی نبوده است! اما می‌توان به مجیدی کمک کرد تا اگر اطلاعاتی از دست‌های پشت‌پرده دارد که تیمش را زمین زده‌اند، آنها را افشا کند. نظیر همان کاری که علی دایی پس از افتضاح داوری بازی پرسپولیس و سپاهان انجام داد. اما گفتن جملات مبهم و انداختن تقصیرات به گردن معاون وزیر خارجه دردی را دوا نمی‌کند و مقصران احتمالی را ناشناس باقی می‌گذارد.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

«برادر عباد»، زبان متصل دولت

تیر جنگ تجاری به بازار نفت

چرا کسی حاضر نیست سرمربی تیم امید شود؟

خداحافظی دیرهنگام خانم می‌

برای آبادانی خرمشهر دیر کردیم

این مدیر بانکی در جنگ اقتصادی طرف ماست یا آمریکا؟!

لوبلاگ مطرح کرد: سود روسیه از بحران ایران و آمریکا

برنده حذف قیمت از آگهی‌های اینترنتی کیست؟

نادر مهدوی؛ قهرمان مبارزه با شیطان بزرگ

هیاهوی توخالی آمریکایی‌ها برای اعزام نیرو به منطقه

جهنمی به نام «سوپرلیگ ترکیه»!

شکست آل‌سعود در تشکیل جبهه «ضدایرانی»

تهران و ترامپ، بگو مگو در فضای مجازی

پیروزی خیره‌کننده ناسیونالیست هندو

رئیس‌جمهور از همین اختیارات هم استفاده مطلوب نکرد

عقبگرد دلار در ایستگاه آخر

ترامپ از ایران تهدید می‌سازد تا به ریاض اسلحه بفروشد

فروش مخفی نفت

سردار رشید: لو رفتن کربلای 4 نتیجه‌ لو رفتن ماجرای مک‌فارلین بود

راز تصویب برجام

شهرمان را چگونه پس گرفتیم؟

سه سناریو از تورم 98

بدون موضوع خراسان/ چشم‌انداز روشن مبارزه جهانی

سرمقاله کیهان/ به این 7 دلیل با آمریکا مذاکره نمی‌کنیم

سرمقاله وطن امروز/ هنر تغییر محاسبات

سرمقاله شرق/ مردمی که نباید فراموش کرد

سرمقاله اعتماد/ فتح خرمشهر و تداوم جنگ

سرمقاله ایران/ الزامات سخنگویی

سرمقاله دنیای اقتصاد/ دوراهی معاون اول رئیس‌جمهور

سرمقاله جوان/ آنچه ظریف گفت و برخی تصمیم گرفتند که نفهمند!

سرمقاله رسالت/ دولت جوان و حزب اللهی

سرمقاله خراسان/ اقتصاد و اختیاراتی که نقد نشده است

سرمقاله خراسان/ تله استیضاح ترامپ برای دموکرات ها

کاهش تعهدات هسته‌ای برای حفظ برجام

شمایل "استقلال" فصل بعد چگونه است؟

محمد غرضی: هر کسی جای روحانی بود به همین وضع دچار می‌شد

نگرانی مسلمانان هند از پیروزی دوباره "نارندرا مودی"

آیا هدف از فشارهای بی سابقه علیه ایران تثبیت "معامله قرن" است؟

عصر جدید و فرزندان بی شناسنامه

چرا در ایران نباید فدرالیسم پا بگیرد؟ حرف های خاتمی عجیب است!

آیا کاخ سفید می تواند در کنگره علیه ایران اجماع سازی کند؟

خودروسازان در لاک دفاعی

پیامد حذف قیمت‌ها از سایت‌های خرید و فروش

ربیعی به چه کار روحانی می‌آید؟

سکوی جهش چین؛ اژدها چگونه از خواب بیدار شد؟

مخالفت بازرگانان فلسطینی با معامله قرن

نبرد فراکسیون‌ها بر سر انتخابات هیات رییسه مجلس

افول دلار

«می» باید در ماه می‌ برود

ابرفساد؛ مروری بر ماجراهای بزرگترین پرونده‌ی فساد مالی در ایران